Video Still

Video Still

Schipper mag ik overvaren? (Captain can I cross over?), 2025
HD Video, Single-channel, color, sound, 09:30 

The post Schipper mag ik overvaren? appeared first on Patricia Werneck Ribas.

HD video 3 min, stereo sound, 2014
+ 12 photos

Four teenage girls appear to be having a good time in the park, enjoying a hot sunny day.
At a closer look though, they seem to be distracted by a presence under the shadow of a tree. They carry on playing until the moment they can’t hide their curiosity anymore and decide to take a closer look.

In Blossom, we are watching blond girls, who in their turn are watching a dark figure not so far away. This quiet, unmoving figure suggests the disquieting presence of “the other” in a place where it doesn’t seem to belong.
Although the girls seem to be playing like children, their bodies are already transforming into young women’s bodies and their clumsiness show they are still adjusting. At moments they seem like giant “Alices in Wonderland” The figure in the shadow is physically different from them and doesn’t take part in their games. It is a quiet, but disturbing presence.

“De film Blossom! leest als een gedicht. In zijn eerste lezing eenvoudig, maar bij een tweede of derde lezing is er voor de beschouwer, een andere, nieuwe betekenis te vinden. In de schaduw van de bloeinde meisjes, spelt zich een verbogen geschiedenis af. Leeft de man eigenlijk wel? Of is hij juist gestorven? Is het een droom? Het zijn geheimzinnige beelden met de kracht van poezie.”

Jose Vonk

(installation view)

The post Blossom! appeared first on Patricia Werneck Ribas.

In a high definition screen, portraits of adolescents slide by and a voice that doesn’t say much will once in a while mumble words such as: no, maybe, a bit too American and very few yes-es.

As we listen, we start secretly selecting as well and hoping for a Yes when the comment was No and the other way around. But how can we select if we do not know what we are looking for?
In common, all the teenagers have very light skin and most are blond. They are not equally beautiful or charismatic. The search here is not for a model for an advert or an actor for a film, but for the idealized stereotype of a pure blooded Dutch teenager.

De Groene Amsterdammer
Gezocht: de perfecte Nederlander. En een warme douche na afloop
door Jonas Kooyman
05-07-2014

Op een scherm flitsen portretten voorbij van tientallen pubers. A trois quart geschoten in een licht dat ze niet spaart: veel jeugdpuistjes, donssnorren en slecht aangebrachte make-up. Ondertussen klinkt de verveelde stem van de castingdirector, een vrouw met een niet te plaatsen accent. ‘Maybe’, ‘no’, ‘hmmm’ en een enkele ‘yes’.

Wat is dit voor casting? De huidskleur van de veertig tieners – blank – is een eerste hint. De Braziliaanse kunstenares Patricia Werneck Ribas zoekt in haar werk A Casting, onderdeel van de eindexamenexpositie van de Rietveld Academie, naar ‘de’ Nederlander.

Het werkt heel eenvoudig: zodra je weet wat de bedoeling van de kunstenaar is, beoordeel je mee. Dus als Ribas ‘too French’ zegt bij de foto van een meisje, denk jij dat ook. Bij elk nieuw portret deel je de puber in bij ‘Nederlands’ of ‘niet-Nederlands’. A Casting is een geinige knipoog naar de discussie over ‘de’ Nederlandse identiteit, die sinds Fortuyn woedt. Tegelijkertijd is het een waarschuwing tegen hokjesdenken.

Jonas Kooyman (1989)volgt een master Journalistiek aan de UvA en studeerde een semester aan de New School in New York. Hij is organisator van de schrijversmanifestatie Shut Up & Write Amsterdam en schrijft als freelance journalist o.a. voor NRC Handelsblad

The post A Casting appeared first on Patricia Werneck Ribas.

3 channel HD video installation, 2-channel sound, endless duration, 2013

In a forest, 6 young people wander around, but don’t seem to take notice of one another.
The camera observes the natural phenomena of the wind blowing, the light changing as well as the people’s movements, but it doesn’t seem to pay them any special attention.
At some point they will start speaking, and little by little we notice that they are saying the same text, almost automatically. Maybe they are sharing a collective dream? maybe they are a part of a cult? As we pay attention to the text, we hear what seems to be an identity crisis, but put as what seems to be a cliché. Where does this cliché come from, from films we have seen, books we have read? Maybe many of us have been there, in the mental space they seem to inhabit.

 (installation view)

The post Auditions appeared first on Patricia Werneck Ribas.